به منظور تشخیص مکانیزم احتمالی مقاومت بر اساس محل عمل در محل کربوکسیل ترانسفراز آن
زیم 11 ACCase بیوتیپ چچم (Lolium rigidum) از روش های مولکولی CAPS و dCAPS استفاده شد. این روش ها شامل استخراج DNAاز بیوتیپ های مورد آزمایش، PCRبا استفاده از پرایمرهای اختصاصی و در نهایت هضم توسط آنزیم برشی اختصاصی بود. نتایج حاصل از هضم آنزیمی بیوتیپ های مقاوم و حساس برای تعیین جهش های احتمالی ایزولوسین- 2041- آسپاراژین، ایزولوسین- 1781- لوسین و اسید اسپارتیک- 2078- گلایسین نشان داد که تنها یک بیوتیپ (ES5) دارای سه باند 409، 208 و 282 جفت بازی می باشد که نشان دهنده آن است که این بیوتیپ مقاوم هتروزیگوت بوده و در آن جهش ایزولوسین- 2041- آسپاراژین رخ داده است و در سایر ببیوتیپ ها جهشی دیده نشد. با توجه به اینکه سایر بیوتیپ ها در تحقیقات گلخانه ای به عنوان بیوتیپ های مقاوم شناسایی شده بودند احتمالا جهش در سایر مکان های آنزیم صورت گرفته و یا افزایش متابولیسم علفکش علت بروز مقاومت به بازدارنده های ACCase در این بیوتیپ ها می باشد.